5 - اگر دعا و نيايش حكمتى جز اين نداشت كه انسان را در موضعى فوق طبيعت و جريانات قانونى آن قرار مىدهد و سلطه و نظارهء دائمى خداوندى را دربارهء هستى و اين كه خداوند در هر لحظه مىتواند جريان هستى را در يك نظام باز مورد دگرگونى به وسيلهء ارواح شيفتهء بارگاه خود قرار بدهد ، براى ضرورت در حيات انسانى كافى بود . آرى ، اگر دعا و نيايش جز اين نتيجه‌اى نداشت ، كافى بود كه سرنوشت يك انسان را در همهء ساليان عمر تغيير داده و حيات او را با اشراف و گسترش من در هستى به جريان بيندازد . سازندگى دعا و نيايش دربارهء ابعاد گوناگون انسان بسيار متعدّد و متنوّع است كه متأسّفانه مورد توجّه كافى قرار نمىگيرد . با مطالعه و بررسى اين كتاب و ورود به سرزمين محتويات آن ، اين اميد در دل‌هاى انسان‌هاى عاشق كمال ، زنده مىگردد كه دعا و نيايش ، معانى و نتايج و بالاتر از همه هويّت اصلى خود را در فرهنگ معنوى بشر بازيافته و به عنوان يكى از اساسىترين عوامل تحرّك و تلاش پرمعنا در « حيات معقول » جاى خود را باز كند . ايشان سپس اضافه مىكند : اين كتاب ارزشمند در حقيقت بيانى رسا از بياناتى است كه مىبايست در توضيح و تفسير لزوم قرار گرفتن انسان‌ها در جاذبهء كمال - كه در خط نورانى مكتب انبياى عظام عليهم السلام مشاهده مىشود - به صحنهء عقول و دل‌هاى عاشقان حق و حقيقت وارد مىگشت . مطالعه كنندگان و مخصوصاً محققان ارجمند در محتويات اين كتاب كه شرحى است بر صحيفهء مباركهء سجّاديه از زين العابدين و مولى العارفين امام علىّ بن الحسين السجّاد عليه السلام ، با هويّت و تفسير و تحقيقات عالىترى روياروى خواهند گشت كه اميدواريم با تلاش پيگير خود بار ديگر دعا و نيايش را به عنوان يكى از با اهمّيت‌ترين عوامل به وجود آورندهء « حيات معقول » در مسير جاذبهء ربوبى به طور جدّى مطرح نمايند و آن عدّه مردمانى كه به جهت بىتوجّهى به معناى دعا و نيايش ، از برخوردارى از اين نعمت عظماى الهى محروم مانده‌اند توجيه صحيح نموده و براى حيات آنان درخشش و طراوت حقيقى و ذاتى آن را باز گردانند .